«درباره الی...»خیلی با حس و حال این روزها نزدیک است.تک تک آدم های-اتفاقا حقوقی- این فیلم این حق را به خود می دهند که الی را محاکمه و محکوم کنند.  هیچ کس به یاد نمی آورد که الی چرا به دریا رفت؟هیچ کس حتی ذره ای خود را مقصر نمی داند.همه با تمام نیرو سعی دارند الی را گناهکار بدانند.نمی دانم چرا وقتی فیلم را می دیدم یاد جمله ای  از یکی از بزرگان دین می افتادم:وای به حال کسی که برای عیبی که در وجود خودش است دیگری را سرزنش کند.
الی بی گناه ترین آدم این فیلم است. و همه این آدم ها ،وقیحانه همه تقصیرها را به گردن او می اندازند.این آدم ها ماییم.آدم های گناهکار متظاهر به بی گناهی ...آدم های سیاه.آدم های خودمانی روزهای شادی و آدم های محافظه کار و ریا کار روزهای سختی...من دلم می سوزد .برای خودم که یکی از این آدمک ها هستم.برای همه مان که عادت کرده ایم به گناهکار بودن.به اینکه فقط وقت شادی با هم باشیم.من دلم می سوزد برای همه مان،که بی تفاوت و محافظه کار و ریا کاریم.خوش به حال الی...