روزهای خوبی نیست.هیچ چیز به اندازه انتظار آدمو کلافه نمی کنه.پایان نامه ام همینجوری بعد از گذشت دو ماه ونیم از آماده شدندش داره خاک می خوره و من هر روز میرم آموزش و میام تا ببینم مشکل مجوز دفاع حل شده یا نه....که گویا قسمت نیست ما تو سال 87 دفاع کنیم.مشکل خیلی مسخره است.یکی از اساتید محترم دوست نداره نمره یکی از دروس ترم دومو بده!و من این همه مدته که در انتظارم...به هر حال تو این مدت نشستم یه دل سیر فیلم دیدم بعد از مدتها.اندکی سر خودمو خلوت کردم و این هم مشاهدات من از فیلم های نامزد اسکار امسال:

1-مورد عجیب بنجامین باتن(The curious case of Benjamin Button):این فیلم که فکر کنم کاندید 13 تا اسکار شده فیلم خوبیه.یه داستان عجیب و غریب .زندگی قهرمان فیلم یه جورایی سر و ته شده .یعنی 80 ساله به دنیا میاد و بعد کم کم جوون می شه تا نوزاد می میره.خیلی به فلسفه دوره های مختلف زندگی انسان فکر کردم،انگار که واقعا همه چی توی طبیعت سر جای خودشه.مثلا دوره کودکی بعد از نوجوانی نیست.یا پیری بعد از جوانیه.زندگی کلا چیز عجیبیه،نه فقط زندگی بنجامین باتن.احتمالا این فیلم برنده اسکار بهترین فیلم میشه!

2-شک(Doubt):این فیلمو خیلی دوست داشتم.هر چند که فقط تو سه شاخه کاندید شده بود.اما حکایت همون قضاوت های زود هنگام و عجولانه و بدون تفکر ما انسانها بود که به خودمون اجازه می دیدم راجع به تک تک آدمای روی زمین نظر بدیم،محکومشون کنیم،بهشون توهین کنیم.گویا فیلم«درباره الی»مضمونی این چنینی داشته.(خوشحالم که خرس نقره ای جشنواره برلین نصیب کارگردانش شد).

3-خواننده(The Reader) : این فیلمم بد نبود.در به یاد آوردن خاطرات نوجوانی  یک وکیل دادگستری گریزی هم به هولوکاست می زد .نکته  جالب این بود که  تلاش متهم  برای مخفی کردن راز بیسوادی خودش منجر شد به حبس ابد برای اون.یعنی ایشون ترجیح داد که یه عمر زندانی باشه اما کسی نفهمه بیسواده!خوشحالم که با سوادم!

4-Changeling (به نظرم ترجمه بچه اشتباهی خیلی ترجمه قشنگی نیست!):این فیلم که تو سال 1928 شروع می شه داستان یه مادریه از نوع آنجلیا جولی که بچه اش گم می شه ،بعد یه بچه دیگه میارن می دن بش و می گن این بچته.هر چی می گه:بابا!یعنی من بچه خودمو نمی شناسم!!زیر بار که نمی رن هیچی،می ندازنش تو تیمارستان!بازی جولی قشنگ بود.به نظر من که اسکارو می گیره.

5-Revolutionary Road(اینم ترجمه کردن به مسیر انقلابی!!حالا اسم این جاده رو چرا ترجمه کردن و اصولا چه انقلابی در این فیلم صورت گرفت که ما ندیدیم بماند!):این فیلمم یه جورایی غم انگیز بود ولی از نوع یاس فلسفی اش! خیلی نکته جدیدی نداشت.من به شخصه نسخه ایرانیشو «به همین سادگی»ترجیح می دم(البته از نظر یاس فلسفی زنانه اش مقایسه کردم).