روزهای خوبی نیست.هیچ چیز به اندازه انتظار آدمو کلافه نمی کنه.پایان نامه ام همینجوری بعد از گذشت دو ماه ونیم از آماده شدندش داره خاک می خوره و من هر روز میرم آموزش و میام تا ببینم مشکل مجوز دفاع حل شده یا نه....که گویا قسمت نیست ما تو سال 87 دفاع کنیم.مشکل خیلی مسخره است.یکی از اساتید محترم دوست نداره نمره یکی از دروس ترم دومو بده!و من این همه مدته که در انتظارم...به هر حال تو این مدت نشستم یه دل سیر فیلم دیدم بعد از مدتها.اندکی سر خودمو خلوت کردم و این هم مشاهدات من از فیلم های نامزد اسکار امسال:

1-مورد عجیب بنجامین باتن(The curious case of Benjamin Button):این فیلم که فکر کنم کاندید 13 تا اسکار شده فیلم خوبیه.یه داستان عجیب و غریب .زندگی قهرمان فیلم یه جورایی سر و ته شده .یعنی 80 ساله به دنیا میاد و بعد کم کم جوون می شه تا نوزاد می میره.خیلی به فلسفه دوره های مختلف زندگی انسان فکر کردم،انگار که واقعا همه چی توی طبیعت سر جای خودشه.مثلا دوره کودکی بعد از نوجوانی نیست.یا پیری بعد از جوانیه.زندگی کلا چیز عجیبیه،نه فقط زندگی بنجامین باتن.احتمالا این فیلم برنده اسکار بهترین فیلم میشه!

2-شک(Doubt):این فیلمو خیلی دوست داشتم.هر چند که فقط تو سه شاخه کاندید شده بود.اما حکایت همون قضاوت های زود هنگام و عجولانه و بدون تفکر ما انسانها بود که به خودمون اجازه می دیدم راجع به تک تک آدمای روی زمین نظر بدیم،محکومشون کنیم،بهشون توهین کنیم.گویا فیلم«درباره الی»مضمونی این چنینی داشته.(خوشحالم که خرس نقره ای جشنواره برلین نصیب کارگردانش شد).

3-خواننده(The Reader) : این فیلمم بد نبود.در به یاد آوردن خاطرات نوجوانی  یک وکیل دادگستری گریزی هم به هولوکاست می زد .نکته  جالب این بود که  تلاش متهم  برای مخفی کردن راز بیسوادی خودش منجر شد به حبس ابد برای اون.یعنی ایشون ترجیح داد که یه عمر زندانی باشه اما کسی نفهمه بیسواده!خوشحالم که با سوادم!

4-Changeling (به نظرم ترجمه بچه اشتباهی خیلی ترجمه قشنگی نیست!):این فیلم که تو سال 1928 شروع می شه داستان یه مادریه از نوع آنجلیا جولی که بچه اش گم می شه ،بعد یه بچه دیگه میارن می دن بش و می گن این بچته.هر چی می گه:بابا!یعنی من بچه خودمو نمی شناسم!!زیر بار که نمی رن هیچی،می ندازنش تو تیمارستان!بازی جولی قشنگ بود.به نظر من که اسکارو می گیره.

5-Revolutionary Road(اینم ترجمه کردن به مسیر انقلابی!!حالا اسم این جاده رو چرا ترجمه کردن و اصولا چه انقلابی در این فیلم صورت گرفت که ما ندیدیم بماند!):این فیلمم یه جورایی غم انگیز بود ولی از نوع یاس فلسفی اش! خیلی نکته جدیدی نداشت.من به شخصه نسخه ایرانیشو «به همین سادگی»ترجیح می دم(البته از نظر یاس فلسفی زنانه اش مقایسه کردم).

خیلی ها معتقدند اقتباس ادبی یا سینمایی نقض حقوق مالکیت فکری نیست.البته اقتباس مسلما شرایطی دارد که مهم ترین آن ذکر اسم اثر اصلی و نویسنده آن است.در نقض مکرر حقوق مالکیت فکری با الهام ،اقتباس و کپی برداری از فیلم های خارجی در ایران هیچ شکی نیست. جدیدترین نسخه این کپی برداری را در سریالی با نام شب می گذرد در تلویزیون شاهد هستیم.در این سریال دقیقا زندگی یکی از شخصیت های سریال معروف  لاست به نام جان لاک به تصویر کشیده شده است.این کپی برداری در حد تکرار دقیق دیالوگ های نسخه امریکایی است.!!به نظر من  حداقل احترام به حقوق مالکیت فکری ذکر نام ماخذ اصلی در تیتراژ است!

به تازگی شاهکار  بسیار زیبای جنگ و صلح را مطالعه کردم .

اما نه آقای تولستوی!

این کتاب کتاب صلح نیست...کتاب جنگ است.من با فکر ناقصم نمی توانم به هیچ دلیلی هیچ جنگی را توجیه کنم.شما معتقدی که  جنگ یکی از واقعیات های اجتماعی است که هر ملتی خود را با آن محک می زند و برای خود قهرمان ها می آفریند،اما نظر من ،من شبیه نظری است که شما  از قول یکی از قهرمان های زن داستان می گویی:من نمی توانم جنگ را درک کنم!حالا شما  به ما بخند و با تمسخر بگو که:ذهن زنها قادر به درک چرایی جنگ نیست!

نه آقای هگل!

 نظر شما را هم نمی توانم هضم کنم!که:

جنگ عاملی است که می‌تواند آگاهی اجتماعی هر ملت را ، با حراست از وحدت معنوی آن ، در برابر هرگونه فرد گرایی استحکام بخشد. در صورتی که اگر فردگرایی به خود گرایی کشانده شود، حیات جامعه و دولت را به خطر خواهد افکند.

جنگ موجب تعالی انسان – شهروند نیز می‌گردد، زیرا شهروند با پذیرفتن و استقبال خطر و مرگ خود را بر فراز قله بلند آزادی می‌رساند.

هیچ چیزی از دید من نمی تواند جنگ را توجیه کند....جنگ چیز وحشتناکی است...