دکتر راسخ امروز حرف قشنگی زد:دایناسورها به این دلیل نسلشان منقرض شد که قدرت تطبیق با محیط را  نداشتند...

دایناسور نباشیم!

آیا براستی برای حمایت از حقوق مصرف کننده قائل شدن به مسئولیت مطلق برای تولید کننده لازم است؟امروزه در تمام نظام های حقوقی حقوق مصرف کننده خصوصیت ویژه ای پیدا کرده تا آن را در مباحث حقوقی جدا گانه ای مورد بحث قرار دهند.مباحثی که با در نظر گرفتن مبانی جدید برای دنیای پیشرفته الکترونیک و صنعت در حقیقت ضرورت حمایت را پر رنگ تر می سازد.اینکه قانون مدنی ما که ریشه در عرفی هزار ساله دارد مسئولیت مبتنی بر تقصیر را مبنای حمایت از زیان دیده قرار دهد و با وضع خیاراتی چون خیار عیب و خیار غبن سعی در حل مشکل کند بحث جداگانه ایست که نمی توان از قانون گذاری که در عصر ارتباطات زندگی نکرده توقعی بیش از این داشت.اما قانون گذار امروز نباید به بهانه ی احترام به قانون های قدیمی چشم خود را بر روی همه ی مظاهرتمدن جدید ببندد.لایحه ی حمایت از مصرف کننده که مسئولیت مبتنی بر تقصیر (آن هم مسئولیت اشتراکی تولید کنندگان ونه مسئولیت تضامنی انها)را می پذیرد آشکارا حق مصرف کننده را ضایع می کند !جالب این جاست که شورای نگهبان واژه ی تقصیر را در این مصوبه مبهم می داند و در ایرادات خود مجلس را به پاسخ گویی اینکه این تقصیر مربوط به سلامت کالا و خدمات و یا مبنای مسئولیت است ملزم می دارد!این یک امر بدیهی است که قرار داد بین مصرف کننده و تولید کننده اشکارا یک قرارداد نابرابر است و اصلا فلسفه ی حمایت ایجاد تعادل قراردادی بوده و قوانین حمایتی باید کفه ترازو را به نفع مصرف کننده تعدیل کنند نه اینکه تحت لایحه ی حمایت از حقوق مصرف کننده مسئولیت تولید کننده را کم تر کنند!لزام به دادن اطلاعات پیش قراردادی دارا بودن حق انتخاب و لزوم گسترش انجمن های غیر دولتی برای حمایت را می توان از نکات مثبت این لایحه به شمار آورد.